On Her Own’s Muslim-Kendine Müslüman

images

Quoted from Zeynep Miraç, author in Cumhuriyet Newspaper,

Source link:http://www.cumhuriyet.com.tr/koseyazisi/557509/Kendine_musluman.html
Translated by Güven GÖRGÜLÜ, by a  purpose of an Turkish/English translation study.
No other politic purposes intented.

To download the document both Turkish and English version please click here

Türkçe ve İngilizce Metni indirmek için tıklayın

On Her Own’s Muslim

There must not be  nothing over the things that Bulent Ersoy recalls us Turkey’s contradictions, double standards, confusions.

She unexpectedly appears on the iftar  invitation, muslim’s first meal after long lasting whole fasting  day,  on the Trans Honorary marching had been prohibited. He gladly accept those who do not question their intolerance of those who like a challenge.  She does not question the intolerances of those glady accepting her to others who fights again likewise.

While saying immediately after the September 12 coup “ I am extremely satisfied.  People had no security of life and property. Particulary starting  from valuable General Kenan Evren Pasha, all-ranking commanders and those having no rank,  my thanks them is endless. Meanwhile, If given any duty,  I am ready to perform as as artist”  when the same Kenan Evren banned her the scene, she starts to accuse him of dictatorship. While not hesisating not complaining  everywhere about her 8-year ban from the stages during the Evren Period, today she does not find strange to be hosted  at the top of the state that is increasingly authoritarian

Right after that, through her manager, she declares that she will share her heritage among the Turkish Education Foundation and Religious Foundation.

After breaking sales records with “Ablan Kurban Olsun Sana- Your sister would sacrifice to you”, and than “Music should not forbit  his rights to me.” She tries to  make herself forget with magnificient   costumes, exaggerated makeup, genuie jewelry with giant-sized to overcome her life-challenge. She is appealing against the injustice for the one she suffered not unfair altogether suffering.  Because Bülent Ersoy Turkey’s litmus paper. Because Bulent Ersoy Turkey’s litmus paper.

The pain, frustration, tears

Born on 9th Jun 1952 to Fikret-Necla Erkoç Family’s the only child, she was. She always called the born timing as “calling the morning call to prayer”. He had started to singing home along time ago when she started Kadıköy Gazi Mustafa Kemal Paşa elementry school producing clothings with fabric she found at home.  She was reading the prayer under the table when he commit a crime. He went to vocational trade school for a while, and than Istanbul Municipal Conservatory of Turkish Music Classical Music Department.

She was just her 19th when she finished her first plague of 45* min. yet, This 45 min. Plaque signed by Bülent Erkoç, called “Lüzum Kalmadı-No need anymore”  could not be said it was listened much.  She continued to Kadiköy Musical Commuty as well, she drew attention  with her broaden repertoire and beautiful prayer reading.  The one that brought her fame was the Maksim Casino after Fahrettin Aslan discovered her. Her name is now  Bülent Ersoy. This 22 year-old teenager started to perform in Taşlık Casino after Maksim.

*a gramophone record played at 45 revolutions per minute

She was now the successor of Müzeyyen Senar and Zeki Müren’s competitors. She was tend to getting accustomed to getting arabesk, being affected by Arab music style,   as well as possesing the Turkish Musical style.  Increasingly more and more pain, frustration and tears were found theirself in her notes.

In her interview to Ahmet Tulgar from Milliyet Pazar, a newspaper Sunday additional, she was confessing saying that she tripped herself.  When I steped into art life,  me also, I wanted to have the best of all things . I started to see the most luxurios around me and I was young.

Of course, I then turned to commercial work.  I, myself,  break down the rules  what I have put. First I sang the song written in Turkish, then getting more forward  arabesk style works.  And my audience increased endlessly and formed a large supporters community.

After that, I have read all of them “Ablan Kurban Olsun Sana, Sefam Olsun, Enişten bilmem ne olsun” before, after, and seven forefather. I won the big bucks.  One of the source of these money was the movie sector. The songs turned into movies. “ İşte Bizim Hikayemiz-Here is our story, Beddua-Curse, Sıralardaki Heyecan-Excitement in the desks, Ölmeyen Şarki- Undead Song, “ Biz Ayrılamayız- We can not seperate, Acı Ekmek- Bitter Bread, Tövbekar Kadır-Repentant Woman.

Dressing Normal

Looking of the teenageer  wearing suits in movies and in stages gradually changed. Makeup, diamonts, flamboyant clothes, and a manner befitting these clothing subsituted them.  After  a sudden cheer by the audiences she suddenly opened her breasts. And she found herself in front of the judge questioning her in return to his behavior. It was right after 12 September coup, he got arrested after insulting the jugde coming her home, he jailed for a while in Buca Prison.  Whatever the result of that, he once had decided to make the soul jailed inside her free . And she would make her dream true in a conservative country.

Suicide attempt

However, ever if her looking caused her to be brought to police.  In erly 1981 she was called to Ethic Office and warned to change his dress. “Henceforht while performing this kind of art, I am notified that I would wear normal clothes and  I would be in the eye and move unsightly, she forced to sign the paper.  She did not give up.  In 14 Apr 1981, she was re-born in a hospital in London.  Her body is now a woman body.  Nevertheles, the issue not ended here. She returned to Turkey and as soon as returning Turkey, she faced to stage ban. In 1982 she tried to commit suicide by drinking  a box of drugs.  As Cemal Sureyya said in his portrait for her, “ Her sorrows would become covered as a magazin issue getting background, in then Turkey shaked by great event.  She took the chance to struggle. Her power and courage stemmed from his righteousness. She lost all the lawsuits to get the pink identity cards, she suited again, lost again, Until 1988….

I did reforms

She would say in an interview that, my life would be very difficult if I had not been a powerful artist. Turkey is a muslim country, but the operation drew attention abroad even. My life was not easy, I dont know I can tell youu exactly…Me,  I did reforms in Turkey. Not only confronting collossal  singers, but also having operation in my my very eary teen ages. I did not use my gender for my objectives.  I lived as how the  housewifes called theirselfes typical did. I have a respectful lifestyle.  No one has a word to me to say. Only could I be appreicated .

She will break the ethics, will she?

She appeared on stages first as a women in May 1981 in Frankfurt. During the prohibition period, she performed concerts abroad; In Germany, in Holland, in Australia. She was saying that Turkey’s ethics will be broke with an operation of Bülent Ersoy. Look at around, everywhere filthy and disgusting smell coming from everywhere. Was not she wrong.  In September 1987, she wrote a letter to then-premier minister Turgut Özal to lift the ban over her. He read the letter in a meeting with caviar and champagne.

After ban lifting,

“Mr. President. I am not a killer, not a thief, not a traitor, not a whore. In short I am not one who worked for against my homeland.  Then what is the meaning of this ban?”  And the ban was lifter  in 1988. She met again with her audience.  She then never mentioned about human rights, trans rights, LGBTI rights. Nevertheless she never get rid of troubles.  In 1989 when she was on stage, a customer  called Hacı Tepe asked her to sing a folk song “ Çırpınırdı Karadeniz- Black Sea Fluttering”  She refused to sing it. And Hacı Tepe shot her several timem. She got  wounded in the abdomen and legs.

“I am one of you”

After the  attack, Tepe made the following statement:”  Location state, and the receipt made me angry very badly.  By extending a rose to Bülent Ersoy, I wanted her to sing “Çırpınırdı Karadeniz” song. I am nationalist. She refused. She was fulfilling everyone’s request, why not mine?  With all those reasons, I took my weapon  and shot her. I did not intent do kill her. I apologize.  And all the physical pains were added her life-long lasting psychological pains.

    1990s, 2000s were the years that she made consecutively many albums TV shows and concerts. He sang the prayer in her album.  She showed up with his veil in a blessed night. She was disscussed over it.  She was saying tirelessly  “I am one of you” in a country where %87 of its populations don’t want to have a transseksual neighbour around home. . She was chummy with the authoritarian government of the conservative country. She showed up in every invitation, in every occasion she took pose side by side. However, Bülent Ersoy was a stateless sexuality according to Cemal Sürreyya.

No voice against the ban

    Today the LGBTI +Honour Marching is banned. The grounds of that is “sensitivity occuring in society.” No voice from Bülent Ersoy who fought on many decades against her own honour. Whereas, she was saying  in his banned period that The ban against me today could be against for other tomorrow.  The right of defense could be necessary one day for everyone.

Thank for reading, waiting for your comments, by returning the comment form,

Güven GÖRGÜLÜ, 507 221 00 38

The Turkish text is following

KENDİNE MÜSLÜMAN

Bülent Ersoy’un bize Türkiye’nin çelişkilerini, çifte standartlarını, kafa karışıklığını hatırlatmakta üstüne yok. Trans Onur Yürüyüşü’nün yasaklandığı gün Recep Tayyip Erdoğan’ın iftar davetinde beliriveriyor. Kendisini memnuniyetle kabul edenlerin, benzer bir mücadele verenlere tahammülsüzlüklerini sorgulamıyor. 12 Eylül darbesinin hemen ardından “Son derece memnunum. Halkın can ve mal güvenliği kalmamıştı. Başta değerli komutan Sayın Evren Paşa olmak üzere tüm rütbeli ve rütbesiz büyüklerime arkadaşlarıma teşekkürüm sonsuzdur. Bu arada bir sanatçı olarak benim de bir görevim olursa hemen ifaya hazırım” derken, aynı Kenan Evren kendisini sahnelerden men edince onu diktatörlükle suçluyor. Evren döneminde yaşadığı sekiz yıllık sahne yasağından her fırsatta yakınırken bugün git gide otoriterleşen devletin en üst katında ağırlanmayı yadırgamıyor.

Haksızlığa karşı ama…

Mirasını “şanlı ordumuza” bırakacağını söyledikten dört yıl sonra “Oğlum olsa askere göndermezdim” deyip halkı askerlikten soğutmakla yargılanıyor. Ardından menajeri yoluyla mirasını Türk Eğitim Vakfı ve Diyanet Vakfı arasında paylaştıracağını açıklıyor. “Ablan kurban olsun sana” şarkılarıyla satış rekorları kırıp sonra “Musiki bana hakkını haram etmemeli” diyor. Görkemli kılıklar, abartılı makyaj içinde kendini unutturmaya çalışıyor, devasa büyüklükte hakiki mücevher takarak hayatındaki ikamenin üstesinden gelmeye uğraşıyor, topyekûn haksızlığa değil kendisinin haksızlığa uğramasına itiraz ediyor. Çünkü Bülent Ersoy Türkiye’nin turnusol kâğıdı.

Acı, hüsran, gözyaşı

1952 yılının 9 Haziran’ında Necla- Fikret Erkoç çiftinin tek çocuğu olarak geldi dünyaya… Doğum zamanlamasını hep “sabah ezanı okunurken” diye anlattı. Kadıköy Gazi Mustafa Kemal Paşa İlkokulu’na başladığında çoktan evde bulduğu kumaşlarla kendine tuvaletler yapıp şarkı söylüyordu evde. Bir de bir kusur işlediğinde masanın altına girip ezan okuyordu. Bir süre ticaret lisesine gitti, ardından İstanbul Belediye Konservatuvarı Klasik Türk Musikisi Şan Bölümü’ne.

İlk 45’liğini yaptığında henüz 19’undaydı, ancak Bülent Erkoç imzalı “Lüzum Kalmadı” adındaki bu 45’liğin pek ses getirdiği söylenemez. Bir yandan da Kadıköy Musiki Cemiyeti’ne devam etti, burada geniş repertuvarı ve güzel ezan okumasıyla dikkat çekti. Ona şöhreti getiren ise Fahrettin Aslan’ın keşfetmesiyle çıktığı Maksim Gazinosu oldu. Adı artık Bülent Ersoy’du. 22 yaşındaki bu genç, Maksim’in ardından Taşlık Gazinosu’nda programa başladı.

Artık Müzeyyen Senar’ın halefi, Zeki Müren’in rakibiydi. Klasik Türk musikisine hâkim olduğu kadar arabeskleşmeye de eğilimliydi. Git gide daha fazla acı, hüsran, gözyaşı girdi notaların arasına. 2004 yılında Milliyet Pazar’dan Ahmet Tulgar’a verdiği söyleşide günah çıkarıyor, “kendi kendini çelmelediğini” söylüyordu: “Sanat hayatına girince her şeyin en iyisini, en lüksünü görmeye başlamıştım etrafımda ve gençtim, benim de olsun istiyordum.

Tabii ben de o zaman ticari eserlere yöneldim. Ve kendi yaptığımı kendim bozmuş oldum. Önce açık Türkçe ile yazılmış, sonra biraz daha ileriye giderek hatta ve hatta arabesk tarzı eserleri seslendirdim. Ve dinleyici kitlem namütenahi gelişti, büyük bir yelpaze oluşturdu.

Ondan sonra da “Ablan kurban olsun sana”, “Sefam olsun”, “Enişten bilmem ne olsun”, hepsini okudum artık evvelini, ahirini, yedi ceddini. Büyük paralar kazandım.” Kazandığı o büyük paraların kaynaklarından biri de sinemaydı. Şarkılar bir bir filme döndü: “İşte Bizim Hikâyemiz”, “Beddua”, “Sıralardaki Heyecan”, “Ölmeyen Şarkı”, “Biz Ayrılamayız”, “Acı Ekmek”, “Tövbekâr Kadın”…

‘Normal’ giyinmek

Filmler ve sahnedeki takım elbiseli genç delikanlının görüntüsü git gide değişti; makyaj, pırlantalar, frapan giysiler, bu giysilere yakışır bir eda aldı yerini. 1980’de İzmir Fuarı’nda seyircilerden gelen tezahürat sonrası bir anda göğüslerini açıverdi, karşılığı İzmir Cumhuriyet Savcılığı tarafından açılan soruşturma oldu. Tam 12 Eylül sonrasıydı, evine gelen hâkime hakaret edip tutuklandı, bir süre Buca Cezaevi’nde kaldı. Ne olursa olsun bedeninin içinde tutsak kalan ruhunu özgürleştirmeye karar vermişti bir kere. Ve bunu muhafazakâr bir ülkede yapacaktı.

İntihar denemesi

Oysa yalnızca görüntüsü bile onu Emniyet’e taşıyordu bu ülkede. 1981’in ilk günlerinde kılık kıyafetini düzeltmesi için Ahlak Birimi’ne çağrılıp uyarıldı. “Bundan böyle sanat icra ederken sahne kıyafetlerimi normal giyeceğimi ve göze hoş görünmeyen hal ve hareketlerde bulunmayacağımı tebellüğ ettim” diye kâğıt imzalamak zorunda kaldı. Vazgeçmedi. 14 Nisan 1981 günü Londra’da bir hastanede yeniden doğdu. Artık bedeni de kadındı. Ne var ki iş burada bitmiyordu. Haziran ayında döndü Türkiye’ye, döner dönmez sahne yasağıyla karşılaştı. 1982’de bir kutu ilaç içerek intihara kalkıştı. Cemal Süreya’nın onun için yazdığı portrede dediği gibi, “Acıları, büyük olaylarla sarsılan Türkiye’de çok geri planda bir magazin öğesi olarak örtülüverdi”. Çetin bir mücadeleyi göze aldı. Gücü ve cesareti haklılığından geliyordu. Pembe nüfus kâğıdı almak için açtığı davaları kaybetti, bir daha açtı, bir daha kaybetti. 1988’e dek…

‘Reform yaptım’

Kuvvetli bir sanatkâr olmasaydım hayatım çok zor olurdu” diyecekti bir söyleşide; “Türkiye Müslüman bir ülke, benim ameliyatım yurtdışında bile çok ilgi çekti. Kolay bir hayatım olmadı, nasıl anlatabilirim tam bilmiyorum… Türkiye’de reform yaptım ben. Hem küçücük yaşta devasa sanatçıların karşısına çıkarak, hem de ameliyat olup cinsiyet değiştirerek… Ben cinsiyetimi amaç ve araç olarak kullanmadım. Bugün benim diyen mazbut aile kadınları nasıl yaşadılarsa ben öyle yaşadım, öyle de yaşıyorum. Saygın bir yaşam tarzım var. Söyleyecek bir sözü yok kimsenin bana. Ancak takdir edilebilirim”.

Ahlakı o mu bozacak?

Kadın olarak ilk kez 1981 Mayıs’ında Frankfurt’ta sahneye çıktı. Yasağı devam ettiği sürece de yurtdışında konserler verdi; Almanya’da, Hollanda’da, Avustralya’da sahneye çıktı. “50 milyonluk Türkiye’nin ahlakı Bülent Ersoy’un kadınlık ameliyatı olmasıyla mı bozulacak?” diyordu; “Etrafınıza şöyle bir baksanıza, her taraftan pis ve iğrenç kokular gelmekte”. Haksız mıydı sanki? 1987 Eylül’ünde dönemin başbakanı Turgut Özal’a sahne yasağının kaldırılması için bir mektup yazdı. Mektubu Hilton Oteli’nde düzenlediği havyarlışampanyalı toplantıyla okudu:

Yasak kalkınca…

“Sayın Başbakanım. Katil değilim, hırsız değilim, vatan haini değilim, fahişe değilim. Velhasıl memleketim aleyhinde faaliyet göstermiş biri değilim. O halde bu yasağın anlamı ne?” Ve yasak 1988’de kalktı, ilk kez Lunapark Gazinosu’nda yeniden seyircisiyle buluştu. Bundan sonra da insan haklarından, trans haklarından, LGBTİ haklarından bir daha söz etmedi. Ne var ki başı dertten de kurtulmadı. 1989’da Adana’da sahneye çıktığı gazinoda Hacı Tepe adında bir müşteri “Çırpınırdı Karadeniz” türküsünü istedi. Söylemedi. Hacı Tepe, Ersoy’a kurşun yağdırdı. Karın bölgesinden ve bacaklarından ağır yaralandı.

Ben sizdenim’

Tepe saldırının ardından basına şu açıklamayı yaptı: “Yer durumuna, hesap durumuna kafam fena halde bozuldu. Sonra Bülent Ersoy’a gül uzatarak ‘Çırpınırdı Karadeniz’ şarkısını istedim. Ben ülkücüyüm. Reddetti. Herkesin isteği yerine getiriliyor, benim niye getirilmiyor? Bunların birikimi sonucu çektim silahı, ateşledim. Benim Bülent Ersoy’a bir kastım yok. Özür diliyorum.” Ruhsal acılarına ömür boyu sürecek fiziksel acılar da eklendi böylece.

1990’lar, 2000’ler art arda yaptığı albümler, TV şovları, konserlerle geçti. Albümünde ezan okudu, kandil gecesi televizyona başını örterek çıktı diye epey tartışıldı. Komşu olarak istenmeyen grupların başında yüzde 87 oranıyla eşcinsellerin geldiği bir ülkede (oran, Yılmaz Esmer’in değerler araştırmasından) “Ben sizdenim” demeye çalışıyordu usanmadan. Muhafazakâr ülkenin otoriter hükümetiyle sıkı fıkıydı; her davete katıldı, her fırsatta yan yana poz verdi. Oysa Cemal Süreya’ya göre bir “cinsellik vatansızı”ydı Bülent Ersoy.

Yasağa karşı ses yok

Bugün LGBTİ+ Onur Yürüyüşü yasaklı. Gerekçesi ise “toplumda oluşan hassasiyet”… Kendi onuru için yıllarca mücadele veren Bülent Ersoy’dan ses yok. Oysa sahneye çıkamadığı o günlerde ne diyordu: “Bugün bana yasak olan, yarın başkalarına yasak olabilir. Savunma hakkı gün gelir herkese lazım olur.

Bülent Ersoy

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s